A photo has surfaced of renowned Iranian political prisoners in the courtyard of Rajai Shahr ‘Gohardasht’ prison in Karaj. The photo was published by journalist Masih Alinejad on her blog.

Learn more about these political prisoners by following the Facebook pages dedicated to them:

• Ahmad Zeidabadi (journalist)
• Majid Tavakoli (student leader/blogger)
• Isa Sahahrkhiz (journalist)
• Massoud Bastani (journalist)

(There is no Facebook page dedicated to Mehdi Mahmoudian)
Sign the petition for the release of imprisoned journalist Mehdi Mahmoudian

AMNESTY INTERNATIONAL:

• Petition for Ahmad Zeidabadi
• Further information on Ahmad Zeidabadi (PDF)

• Further information on Isa Saharkhiz

Source: P2E

زندانیان بی مرخصی رجایی شهر و زندگی پشت دیوار

اینجا زندان رجایی شهر کرج است و اینها مردانی که زندان جایشان نیست. این عکس را تکثیر کنید.

هنوز هستند کسانی که در خود زندان دل شان با زندانیان خوش خلق ماست و دوربین هایشان جای چشم های ماست. این عکس را که فرستاد خودش هم نمی دانست که باید منتشر کند یا نه. بالایش تنها نوشت: یک کادوی کوچک….کادویش را باز کردم دیدم بزرگ است. نشانیِ آدم های بزرگ دارد: مسعود باستانی، عیسی سحرخیز مهدی محمودیان و احمد زید آبادی که دارد آرام آن گوشه پشت به دوربین قدم می زند. زنداینان بی مرخصی….روزنامه نگاران سربلندِ دربند…کادو را پیش از اینکه اینجا با شما قسمت کنم برای مهسا امر آبادی همسر نازنین مسعود باستانی فرستادم پیام اش را کوتاه نوشت اما سرشار از سخن:

انگار زندگی مسعود را بعد از دو سال و نیم دارم میبینم. چقدر حس عجیبی است که زندگی همسرت را باید از روی عکس ببینی….غیر قابل توصیف.

و این هم پیام زیبای اهوراست : در سرزمینی زندگی می کنیم که بزرگانش در زندان گل کوچک بازی می کنند و دزدانش زمین چمنی به بزرگی کشور دارند…

منبع فارسی: مسیح علی نژاد

Tehran Prosecutor denied prison furlough to Kurdish and Sunni cleric Mamousta Mohammad Baraei.

He was arrested in 2009 for holding religious ceremonies and propaganda for his faith along with 7 of his students.  He spent 2 years inn solitary confinement in order to confess.

According to the Human Rights House of Iran, he was sentenced to 11 years in prison.

He is currently serving his sentence in Rajaei Shahr Prison in the ward of regular prisoners.

Source: Rahana

مخالفت دادستان تهران با مرخصی ماموستا محمد برائی

دادستان تهران با مرخصی ماموستا محمد برائی از علمای اهل سنت و شهروند کرد زبان ساکن بوکان مخالفت کرد

ماموستا محمد برائی به دلیل تبلیغ و برگزاری مراسم مذهبی، تشکیل جلسات مذهبی به همراه هفت نفر از شاگردانش در خرداد ۱۳۸۸ در شهرستان بوکان توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد و نزدیک به دوسال برای اعتراف در سلول های انفرادی وزارت اطلاعات شهرستان بوکان و ارومیه و بند های امنیتی ۲۰۹ و ۲۴۰ زندان اوین تحت فشار بود

بر پایه گزارش ارسالی به «خانه حقوق بشر ایران»‌ سرانجام از سوی شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی مقیسه به یازده سال زندان محکوم شد.
وی اکنون در بند دو زندان رجایی شهر کرج و در کنار زندانیان جرایم عادی در حال سپری کردند دوران محکومیت است

منبع فارسی: رهانا

Two prisoners were executed in the prison of Semnan early this morning, reported the official Iranian news agency IRNA.

The prisoners were identified as “A. F.” (27 years old) convicted of keeping 15 kilograms of crack, and “M. M.” convicted of keeping and carrying 4940 kg of crack according to the report.

The charges have not been confirmed by independent sources and the prisoners had been tried behind the closed doors by the revolutionary courts.

According to our reports 28 people have been executed since Saturday September 3. in Iran, and Iran Human Rights (IHR) is investigating unofficial reports about the execution of 15 other prisoners in the prison of Torbat-e-Jam.

Source: Iran Human Rights

موج اعدامها در ایران ادامه دارد: دو اعدام دیگر در سمنان

گزارش ها از ایران از ادامه موج اعدام ها حکایت میکنند. به گزارش خبر گزاری فارس، به نقل از روابط عمومی دادگستری کل استان سمنان، بامداد امروز دو نفر به نامهای “ع- ف”، ۲۷ ساله اهل شاهرود به اتهام حمل و نگهداری بیش از ۱۵ کیلوگرم هروئین فشرده (کراک) ، و “م- م”، اهل بوکان و به اتهام حمل و نگهداری بیش از ۴ کیلو و ۹۴۰ گرم کراک اعدام شده که احکام آنها توسط دادگاه انقلاب اسلامی سمنان و شاهرود صادر و تأیید در دادستانی کل کشور و موافقت ریاست قوه قضائیه، صبح امروز (پنجشنبه) در زندان مرکزی سمنان اجرایی شد

بدین ترتیب تعداد اعدام ها پس از ماه رمضان در یازده روز گذشته به ۲۸ تن رسید

بعلاوه این اعدامها که از طریق منابع رسمی اعلام شده اند، هرانا از اعدام ۱۵ نفربطور مخفیانه در تربت جام و فعالین حقوق بشر و دموکراسی از اعدام ۹ نفر در زاهدان و تایباد (صبح امروز) خبر دادند. سازمان حقوق بشر ایران در حال تحقیق در مورد این اعدام ها میباشد

سازمان حقوق بشر ایران موج اعدام ها در ایران را شدیدا محکوم میکند. سخنگوی این سازمان، محمود امیری مقدم، از جامعه جهانی خواست برای متوقف کردن موج اعدامها حکومت ایران را تحت فشار قرار دهند. امیری مقدم همچنین اظهار داشت: اکثر افراد اعدام شده پشت درب های بسته محکوم شده اند و نامهای آنها نیز اعلام نشده است

منبع فارسی: حقوق بشر ایران

Iranian Government Ignores Calls to Cooperate With the UN Special Rapporteur on Human Rights in Iran

Questions to Ask Ahmadinejad

Member states of the United Nations as well as the international media should focus on the ongoing human rights crisis in Iran as Iranian President Mahmoud Ahmadinejad arrives in New York to attend the 66th session of the UN General Assembly, the International Campaign for Human Rights in Iran said today.

The Campaign specifically called on Ban Ki-Moon, the U.N. General Secretary, and all diplomatic representatives of member states who will meet Ahmadinejad during his visit, to express serious concerns about the grave human rights situation in Iran and to demand an immediate end to widespread violations of Iran’s international obligations and harsh repression of its citizens’ rights. In particular, the Campaign urges all international actors to call on Ahmadinejad to cooperate with recently-appointed Special Rapporteur on the situation of human rights in Iran and immediately release Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi, two leading opposition leaders who have been under de facto house arrest without any judicial process for the past seven months.

“Ahmadinejad comes to town as an unprecedented human rights crisis grips the country. This is an important opportunity for diplomats, journalists and ordinary citizens to challenge him on Iran’s record of abuse and express their disapproval in the strongest possible terms,” said Hadi Ghaemi, the Campaign’s spokesperson.

The Campaign stressed that today in Iran freedom of assembly is all but non-existent, hundreds of people are illegally detained, freedom of expression is at its lowest point in years, torture and ill-treatment in prison are rampant, and rising numbers of executions have made Iran the world’s largest executioner on a per capita basis.

The Campaign welcomed the news of the probable release of the two American hikers, Joshua F. Fattal and Shane M. Bauer, on the eve of Ahmadinejad’s arrival, but pointed out that authorities have held them for more than two years without any substantive evidence supporting the espionage charges against them. Their detention and sudden release is seemingly another example of politically motivated arrests and prosecutions by the Iranian Judiciary and impunity for officials that bend Iranian laws and violate human rights.

“Ahmadinejad is trying to use the hikers’ release for political gains on the international stage. No one should be fooled,” said Ghaemi. “The question is why were these young men deprived of their liberty for so long on trumped up charges and without proper judicial proceedings? Moreover, why isn’t anyone held accountable for this injustice?”

“While Ahmadinejad and the Iranian regime feign magnanimous humanitarian intentions, hundreds of prisoners of conscience continue to languish inside Iranian prisons under alarming conditions,” added Ghaemi.

The Campaign estimates over 400 prisoners of conscience are detained in Iran, for such reasons as criticizing the government or government policies, taking part in peaceful protests and being active members of minority religions. Most recently, on 10 September, authorities arrested human rights lawyer and founding member of the Defenders of Human Rights Center Abdolfattah Soltani. Soltani’s wife, Massoumeh Dehghan, told the Campaign that security forces illegally broke into his offices and confiscated several of his personal and family documents. The Campaign previously published a list, compiled by Noble Peace Prize Laureate Shirin Ebadi, of43 lawyers who have either been imprisoned or harassed since the June 2009 election.

Many detainees in Iran have reported that authorities have subjected them to torture, ill-treatment and months in solitary confinement, denied them adequate medical care, and housed them in cramped and unsanitary detention centers.

Ahmadinejad’s attendance at the U.N. calls into question Iran’s absolute lack of cooperation with the international body’s human rights mechanisms. In March 2011, the Human Rights Council in Geneva created a special mandate for a Special Rapporteur to monitor and report on the human rights situation in Iran.

Ahmed Shaheed, former Foreign Minister of the Maldives, has been appointed as the Special Rapporteur, but the Iranian regime has so far ignored his request for access to the country or refused to cooperate with his mandate. Since 2005, the Iranian government has denied access to several other U.N. thematic special experts who have requested to visit the country.

The Campaign urged all member states to explicitly call on Iran to immediately end its obstructive policies towards the U.N. human rights mechanisms and fully cooperate with Shaheed’s mandate and allow him to conduct an official visit to the country.

During the past few months, the repressive policies of the Iranian regime, made more tense against the backdrop of popular uprisings in the region, have intensified. Security forces harshly put down recent demonstrations challenging environmental policies leading to the destruction of Lake Orumiyeh, arresting hundreds of peaceful demonstrators. Faranak Farid, a 50-year-old women’s rights activist detained in the northwestern city of Tabriz in connection with these protests on 3 September 2011, is reportedly suffering from torture and ill-treatment.

Despite the fact that Iranian security forces suppress protests, according to his official website, Ahmadinejad recently called for the Syrian government to implement reforms to address the grievances of Syrians and a Portuguese television station quoted him as saying, “A military solution [to Syria’s public protests] is never the right solution.” Ahmadinejad had also chastised the Mubarak and Qaddafi regimes in Egypt and Libya for their use of force against protestors earlier this year.

Yet in February of this year, Iranian authorities also used excessive force to subdue demonstrations held in solidarity with the events of the Arab Spring. Ironically, Iranian authorities violently put down massive peaceful protests demanding basic democratic and constitutional rights prompted by Ahmadinejad’s own disputed re-election in 2009.

The Campaign urges the media to question Ahmadinejad on his government’s intolerance of peaceful demonstrations at home while claiming to support protests across the region.

Iran continues to be haunted by a culture of impunity for serious human rights violations. In June 2011, two prominent dissidents, Haleh Sahabi and Hoda Saber, died from heart attacks after state agents attacked them in separate instances.  Authorities failed to initiate any investigation, highlighting the impunity enjoyed by security and intelligence agents, as well as Judicial authorities, for torture and the deaths of detainees and other Iranian citizens.

Iran’s accelerating implementation of the capital punishment reached new heights in 2011. As of 6 September 2011, the Iranian regime has executed at least 402 individuals, only 241 of which were acknowledged by the authorities, while another 161 persons were hanged in secret and without any public acknowledgement. Most of these executions are for offenses that don’t meet international standards, including drug-related crimes, adultery, and, in one death row case, apostasy.

Ahmadinejad is scheduled to arrive in New York City on 15 September. During his past visits, in addition to taking part in the opening session of the United Nations General Assembly, Ahmadinejad has taken the opportunity to meet with international journalists and diplomats, dine with select groups of New Yorkers, and give public addresses.

“The Iranian regime is ramping up its repression as it sees dictatorial and authoritarian regimes all around falling apart and challenged by their restive populations. The international community should not tolerate this abhorrent repression of Iranian citizens, and should let Ahmadinejad know that they are not fooled by his prevarications and his theatrics,” Ghaemi said.

Recommended Questions for Ahmadinejad:

1. Does your government plan to allow the U.N. Special Rapporteur on the human rights situation in Iran, Dr. Ahmed Shaheed, to visit your country and investigate allegations of human rights violations?

2. Do you approve of the house arrest of your former election rivals, Mir Hossein Mousavi and Mehdi Karroubi? What is the basis for their confinement?

3. How do you respond to charges that high-ranking officials enjoy impunity for human rights abuses in Iran?

4. Do you feel you are in a place to criticize Arab governments in Egypt, Libya, Bahrain and even Syria for their response to public protest when your own government has used force to subdue peaceful protests on many occasions?

5. How is it that Iran has become the world’s leading practitioner of the death penalty with the highest per-capita executions?

Source: Campaign for Human Rights in Iran

احمدی نژاد باید در مقابل بحران حقوق بشرایران در سازمان ملل متحد پاسخگو باشد

حکومت ایران دعوت به همکاری با گزارشگر ویژۀ حقوق بشر را نادیده گرفته است

سئوالاتی که باید از محمود احمدی نژاد پرسید

کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران امروز گفت با سفر محمود احمدی نژاد به نیویورک برای شرکت در شصت و ششمین اجلاس عمومی سازمان ملل متحد ، اعضاء سازمان ملل متحده ورسانه های بین المللی باید روی بحران جاری حقوق بشر در ایران تمرکز کنند

کمپین بویژه از بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل متحده و  نمایندگان کشورهای عضو سازمان ملل که با محمود احمدی نژاد در طول دیدار وی با او ملاقات خواهند کرد خواست تا نگرانی جدی خویش را از وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران اعلام نمایند و از وی بخواهند تا فورا به موارد گستردۀ نقض تعهدات بین المللی ایران و سرکوب حقوق شهروندان  ایران خاتمه دهد.  کمپین به خصوص از اعضا سازمان ملل می خواهد تا از محمود احمدی نژاد بخواهند تا با گزارشگر ویژه ای که به تازگی در امور حقوق بشر در ایران منصوب شده است همکاری نماید و فورا میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو رهبر مخالفان در ایران که بدون هیچگونه فرآیند قضایی ظرف هفت ماه گذشته عملا تحت حصرخانگی بوده اند و همه زندانیان عقیدتی-سیاسی را آزد نماید

هادی قائمی، سخنگوی کمپین گفت:  ”در حالیکه یک بحران حقوق بشری بی سابقه کشور را در بر گرفته است، احمدی نژاد وارد نیویورک می شود.  این فرصت مهمی برای دیپلمات ها، روزنامه نگاران و شهروندان عادی است تا وی را در خصوص پروندۀ سیاه جمهوری اسلامی مورد چالش قرار دهند و نارضایتی خویش را با قوی ترین لحن ممکن اعلام نمایند

کمپین تاکید کرد که امروز در ایران، آزادی تجمعات کاملا از بین رفته است، صدها نفر به صورت غیر قانونی دستگیر شده اند، آزادی بیان در پایین ترین جایگاه خویش ظرف سالهای اخیر قرار گرفته است، شکنجه و بدرفتاری در زندانها بیداد می کند، و تعداد روزافزون اعدامها ایران را از لحاظ  تعداد سرانۀ اعدام، بزرگترین کشور اعدام کنندۀ شهروندان خویش در جهان کرده است

کمپین از  خبراحتمال آزادی قریب الوقوع دو کوهنورد آمریکایی، جاشوآ فاتال و شین بائر، را در شب قبل از ورود محمود احمدی نژاد استقبال کرد، اما خاطرنشان کرد که مقامات ایرانی آنها را به مدت دو سال بدون هیچگونه مدرک  در خصوص اتهام جاسوسی علیه آنان زندانی کرده اند.  به نظر می آید زندانی کردن و آزادی ناگهانی آنان نمونۀ دیگری از دستگیری ها و محاکمه های قوۀ قضاییۀ ایران که با انگیزۀ سیاسی  صورت می گیرند باشد و مبین عدم پاسخگویی مقامات ایرانی، قانون شکنی آنان، و مصونیت از مجازات می باشد
‫

هادی قائمی گفت: “احمدی نژاد تلاش می کند تا از آزادی کوهنوردها برای مقاصد سیاسی در صحنۀ بین المللی استفاده کند.  هیچکس نباید به این وسیله تحمیق شود.”  وی افزود:  “سئوال این است که چرا این دو جوان با اتهامات واهی و بدون طی مراحل صحیح قضایی از آزادی خویش برای این مدت طولانی محروم شده اند؟  همچنین، چرا هیچکس برای این بی عدالتی مورد پاسخگویی قرار نمیگیرد؟

‫هادی قائمی افزود: “در حالیکه محمود احمدی نژاد و حکومت ایران ژست مقاصد سخاوتمندانۀ انساندوستی به خود می گیرند، صدها زندانی عقیدتی همچنان در گوشۀ زندانهای ایران تحت شرایط نگران کننده ای به سر میبرند.”‬
‫

کمپین برآورد می کند که بیش از ۴۰۰ زندانی عقیدتی در زندانهای ایران وجود دارد که  به دلایلی مانند عقاید و نوشته هایشان، انتقاد از دولت و  سیاستهای آن، شرکت در اعتراضات مسالمت آمیز، و یا تعلق به ادیان اقلیت  دستگیر شده اند.  اخیرا، در تاریخ ۱۹ شهریور، مقامات ایرانی عبدالفتاح سلطانی، وکیل و موسسان کانون مدافعان حقوق بشر را دستگیر کردند.  همسر عبدالفتاح سلطانی، معصومه دهقان، به کمپین گفت که ماموران امنیتی به صورت غیر قانونی در دفتر حقوقی وی را شکستند و مدارک متعدد شخصی و خانوادگی وی را با خود برده اند.  کمپین قبلا لیستی را منتشر کرده است که توسط  شیرین عبادی، برندۀ جایزۀ صلح نوبل، گردآوری شده و معرف ۴۳ حقوقدان ایرانی است که ظرف دوسال بعد از انتخابات سال ۱۳۸۸ یا زندانی شده اند و یا مورد آزارو اذیت قرار گرفته اند
‫

تعداد زیادی از بازداشت شدگان گزارش داده اند که ماموران اطلاعاتی امنیتی آنها را مورد شکنجه، بدرفتاری، و ماهها حبس انفرادی قرار داده اند، آنها را از دسترسی مکفی به خدمات پزشکی محروم کرده اند و آنها را در بازداشتگاههای مملو از زندانی و تحت شرایطی غیر بهداشتی بازداشت کرده اند ‬
‫

حضور محمود احمدی نژاد در سازمان ملل متحد، یادآور گزندۀ عدم همکاری ایران با مکانیسم های حقوق بشری این سازمان بین المللی می باشد.  در اسفندماه ۱۳۸۹، شورای حقوق بشر در ژنو یک حکم ویژه برای انتصاب یک گزارشگر ویژه برای نظارت و گزارش در خصوص وضعیت حقوق بشر در ایران  ایجاد کرد
‫

احمد شهید، وزیر امور خارجۀ سابق کشور مالدیو به مقام گزارشگر ویژه منصوب شده است، اما حکومت ایران تا کنون تقاضای وی برای دسترسی به کشور ایران را نادیده گرفته است و یا از همکاری با این حکم ممانعت کرده است.  از سال ۱۳۸۴ تا کنون، دولت ایران تقاضای ویزای گزارشگران موضوعی سازمان ملل متحده  را رد کرده است.‬ کمپین از اعضا سازمان ملل خواست که از فرصت حضور احمدی نژاد در نیویورک با تاکید بر اهمیت همکاری ایران با احمد شهید و اجازه ورود وی به کشور تمرکز کنند
‎

ظرف چند ماه گذشته، سیاستهای سرکوب حکومت ایران، که از زمان اعتراضات مردمی در منطقه تشدید شده اند، رو به افزایش رفته اند.  نیروهای امنیتی اعتراضات اخیر نسبت به سیاستهای زیست محیطی که باعث از بین رفتن دریاچۀ ارومیه شده اند را به شدت سرکوب کردند و صدها معترض که به صورت مسالمت آمیز تجمع کرده بودند را دستگیر نمودند.  در تاریخ ۱۲ شهریور فرانک فرید، یک فعال حقوق زنان ۵۰ ساله، در شهر تبریز در ارتباط با این اعتراضات دستگیر شده و طبق گزارشات، در حال حاضر تحت شکنجه و بدرفتاری قرار دارد

‎علیرغم اینکه نیروهای امنیتی ایران اعتراضات را مورد سرکوب قرار می دهند، طبق تارنمای رسمی ریاست جمهوری، محمود احمدی نژاد اخیرا از دولت سوریه خواست تا با ایجاد اصلاحات به شکایات مردم سوریه رسیدگی کند و یک کانال تلویزیونی پرتغال اخیر به نقل از محمود احمدی نژاد اعلام کرد: “یک راه حل نظامی (به اعتراضات عمومی سوریه)، هرگز راه حل درستی نیست.”  احمدی نژاد همچنین چندی پیش رژیم های حسنی مبارک و معمر قذافی در مصر و لیبی را به دلیل استفاده از زور در مقابل اعتراض کنندگان مورد انتقاد قرار داده بود

‎اما در بهمن ماه سال گذشته، مقامات ایرانی در مقابل تظاهرکنندگانی که برای اعلام همبستگی با وقایع “بهار عربی” به خیابانها آمده بودند، به استفادۀ بیش از حد به زور متوسل شدند و آنان را سرکوب کردند.  متاسفانه، مقامات ایرانی همچنین در پی ادعای انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۸، در مقابل اعتراضات مسالمت آمیز مردمی که خواهان حقوق اولیۀ دموکراتیک و منطبق بر قانون اساسی خویش بودند به سرکوب خشونت آمیزی دست زدند

‎کمپین از رسانه های بین المللی خواست که درحالیکه محمود احمدی نژاد ادعا می کند که از اعتراضات مردمی در منطقه حمایت می کند، در خصوص عدم تحمل وی و کابینه اش در قبال اعتراضات مسالمت آمیز در کشور خود سوال کنند
‎

در ایران  معافیت از مجازات برای جدی ترین موارد نقض حقوق بشربه شدت در جریان است.  در خرداد ماه سال جاری، در دو حادثۀ مجزا، دو معترض سرشناس، هاله سحابی و هدا صابر، در حالی از حملۀ قلبی فوت کردند که ماموران دولتی به آنها حمله کرده بودند.  مقامات ایران از هرگونه تحقیقی در خصوص این دو حادثه خودداری کردند و بار دیگر نشان دادند که ماموران امنیتی و اطلاعاتی و همچنین مقامات قوۀ قضاییۀ ایران، در خصوص شکنجه و مرگ بازداشت شدگان و سایر شهروندان ایران از مجازات معاف هستند
‎

سرعت روزافزون ایران  اجرای احکام اعدام، در سال جاری میلادی (دیماه ۱۳۸۹ تا کنون) به اوج خود رسیده است.  تا تاریخ ۱۵ شهریور، در این سال میلادی رژیم ایران حد اقل ۴۰۲ نفر را اعدام کرده است، در حالیکه فقط ۲۴۱ مورد از این اعدام ها را رسما اعلام کرده است و ۱۶۱ نفر از این افراد به صورت پنهانی و بدون هیچگونه اعلام رسمی اعدام شده اند.  بیشتر این اعدام ها مربوط به اتهاماتی مانند جرایم مربوط به مواد مخدر، زنا، و در یک مورد که شخصی به جرم ارتداد در انتظار اعدام می باشد، جرمهایی هستند که با استانداردهای بین المللی مطابقت ندارند

‎قرار است محمود احمدی نژاد روز ۲۴ شهریور وارد نیویورک شود.  در خلال این سفر، علاوه بر شرکت در مراسم افتتاحیۀ اجلاس عمومی سازمان ملل متحد، محمود احمدی نژاد از فرصت استفاده می کند تا با روزنامه نگاران و دیپلماتهای بین المللی و با گروه های خاصی از شهروندان نیویورک ملاقات کند

‎هادی قائمی گفت:  “حتی با مشاهدۀ سقوط  رژیم های دیکتاتوری و تمامیت خواه در سراسر منطقه و چالشی که ملت های آنان در اعتراضاتشان بر پا می کنند، رژیم ایران همچنان به سرکوب فزایندۀ خویش ادامه میدهد.  جامعۀ بین المللی نباید این سرکوب مشمئزکنندۀ ملت ایران را تحمل کند و باید به احمدی نژاد بگوید که توسط وی و خیمه شب
‎بازیهایش گمراه نمیشود

سئوالات توصیه شده برای پرسش از محمود احمدی نژاد

•     آیا دولت شما برنامه ای برای پذیرش دکتر احمد شهید، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد برای نظارت و گزارش وضعیت حقوق بشر در ایران دارد تا او بتواند به ادعاهای نقض حقوق بشر در ایران رسیدگی کند؟
•    آیا حبس خانگی رقبای سابق انتخاباتی شما، میر حسین موسوی و مهدی کروبی، مورد تایید شما می باشد؟  دلایل این حصر چیست؟
•    پاسخ شما به این ادعا که مسئولان عالیرتبۀ نظام جمهوری اسلامی در قبال نقض حقوق بشر از معافیت مجازات برخوردارند چیست؟
•    آیا شما فکر می کنید وقتی دولت خود شما برای ساکت کردن اعتراضات مسالمت آمیزمردمی به زور متوسل شده است، در جایگاهی باشید که دولت های عربی در مصر، لیبی، بحرین، و حتی سوریه  را برای شیوۀ پاسخگویی به اعتراضات عمومی مورد نکوهش قرار دهید؟
•    ایران چگونه از لحاظ سرانۀ اعدام،  بزرگترین مجری اعدام در جهان شده است؟

منبع فارسی: کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران

US Secretary of State Hillary Clinton urged governments Tuesday to do more to defend religious freedom as Washington released a report citing eight countries with troubling records on the issue.

“We reaffirm the role that religious freedom and tolerance play in building stable and harmonious societies. Hatred and intolerance are destabilizing,” Clinton said, releasing the State Department’s International Religious Freedom report for the second half of 2010.

The report named China, Saudi Arabia, Myanmar, North Korea, Eritrea, Iran, Sudan and Uzbekistan, a list unchanged since 2009, as “countries of particular concern” regarding religious freedom.

Ten other countries were cited for failing to sufficiently protect religious rights: Afghanistan, Egypt, Iraq, Nigeria, Pakistan, Russia, Tajikistan, Turkmenistan, Venezuela and Vietnam.

The report, previously published annually, detailed actions such as active state repression, violence against religious groups, apostasy and blasphemy laws, anti-Semitism and restrictions on religious attire and expression.

“When governments crack down on religious expression, when politicians or public figures try to use religion as a wedge issue, or when societies fail to take steps to denounce religious bigotry and curb discrimination based on religious identity, they embolden extremists and fuel sectarian strife,” Clinton said.

“And the reverse is also true: When governments respect religious freedom… they create a climate of tolerance that helps make a country more stable, more secure, and more prosperous.”

Clinton praised Turkey for taking “serious steps to improve the climate for religious tolerance” with a decree in August that invited non-Muslims to reclaim churches and synagogues that were confiscated 75 years ago.

She said Turkey “also now allows women to wear headscarves at universities, which means female students no longer have to choose between their religion and their education.”

A member of Congress meanwhile argued that Vietnam should have been placed on the list of countries of particular concern. Representative Ed Royce said leaving Vietnam off the list was “a grave mistake.”

“No religious group is immune from government coercion and harassment. Buddhists, Catholics, and evangelicals alike face the heavy hand of Vietnamese government tyranny if they step outside its tight restrictions,” he said.

Source: AFP

آمریکا: ایران فشار بر اقلیت های دینی و مذهبی را تشدید کرده است

وزارت امور خارجه آمریکا تازه ترین گزارش وضعیت آزادی ادیان در تمامی کشورهای جهان از جمله ایران را منتشر کرد و بر اساس این گزارش، در یک سال گذشته دولت جمهوری اسلامی فشار بر اقلیت های دینی و مذهبی را افزایش داده است.وزارت امور خارجه آمریکا تازه ترین گزارش وضعیت آزادی ادیان در تمامی کشورهای جهان از جمله ایران را منتشر کرد و بر اساس این گزارش، در یک سال گذشته دولت جمهوری اسلامی فشار بر اقلیت های دینی و مذهبی را افزایش داده است

به گزارش بخش حقوق بشر و آزادی های مدنی وزارت خارجه آمریکا، جدای از فشارهای فزاینده بر اقلیت بهایی در ایران که ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی در ایران اجار شده است، در سال گذشته اقلیت مسیحی، دراویش و اقلیت مسلمان سنی مذهب هم شاهد فشارهای فزاینده بودند

در قانون اساسی جمهوری اسلامی، «شیعه اثنی عشر» یا شیعه دوازده امامی به عنوان دین و مذهب رسمی کشور انتخاب شده ولی دیگر اقلیت ها از جمله زرتشتیان، مسیحیان و یهودیان و مسلمانان سنی مذهب هم به رسمیت شناخته شده اند. ولی با این حال قانون اساسی تمامی این ادیان را تحت قوانین شرعی اسلام شیعی قرار داده است

بر اساس این گزارش، جدای از دستگیری رهبران و شماری از اقلیت بهایی در ایران در سال گذشته، شماری از آن ها از دانشگاه ها اخراج شده و اموال و دارایی های آن ها به اتهام بهایی بودن، توقیف شده است

این گزارش همچنین گفته هرچند شماری از اقلیت های دینی در ایران «مجاز» شمرده می شوند، ولی با این حال همین گروه های به اصطلاح مجاز هم مورد انواع مختلف تبعیض های اجتماعی و مدنی قرار می گیرند

در این گزارش همچنین بر «آزاد نبودن افراد در ایران برای تغییر دین یا مذهب» خود اشاره کرده و می گوید شماری از مردم در خفا دین خود را تغییر داده و مراسم مذهبی دین جدید خود را اجرا می کنند

چندی پیش و در پی پایان ماه رمضان، اهل تسنن با محدودیت در برگزاری نماز عید فطر روبرو شدند که یکی از روحانیون اهل تسنن در ایران در نامه ای به رهبر جمهوری اسلامی مراتب اعتراض خود را اعلام کرد

مولوی عبدالحمید هفتم شهریور، از این که «اقلیت اهل سنت در بعضی از شهرهای بزرگ ایران برای اقامه نماز عیدین و جمعه با مشکلات روبرو هستند» ابراز تاسف کرده است

طبق این گزارش وی افزوده است:« شنیده می شود که در تهران، پلیس امنیت از ائمه نمازخانه های اهل سنت تعهد می گیرد که نماز عید سعید فطر را برگزار نکنند. این در حالی است که نص صریح قرآن از وظایف حکومت اسلامی را اقامه نماز قرار داده است

مولوی عبدالحمید درادامه گفته است:« جلوگیری اقلیت اهل سنت از اقامه نماز عیدین و جمعه در شهرهای بزرگ مایه یأس و نا امیدی است

مولوی عبدالحمید همچنین گفته است که در خواست برای برگزاری آزادانه نماز عید توسط  اهل سنت خواسته ای مبتنی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی است. مولوی عبدالحمید پیشتر از این که رهبر جمهوری اسلامی «به نامه ها، شکایت ها و فریادهای تظلم خواهی» اهل تسنن در ایران پاسخ نمی دهد، انتقاد کرده بود

گزارش وضعیت آزادی ادیان وزارت خارجه آمریکا همچنین به آزار نوکیشان مسیحی در ایران اشاره کرده و وضعیت آن ها را خطرناک خوانده است

اقلیت های دینی در ایران، به غیر از اهل تسنن، نمی تواند در قوه قضاییه ، نیروهای امنیتی و یا حتی به عنوان مدیر مدارس دولتی  مشغول به کار شوند

این گزارش می افزاید هرچند قانون اساسی ایران دین یهود را به رسمیت می شناسد، اما جمهوری اسلامی  به کرات درباره پیروان این دین تبعیض قایل شده و افزایش سیاست های ضد اسرائیلی دولت باعث افزایش فشار بر یهودیان در ایران شده است

منبع فارسی: رادیو زمانه

The Committee of Human Rights Reporters – The trial for Parvin Mokhtare, Kouhyar Goudarzi’s mother, was held in the Kerman Revolutionary Court last Tuesday, more than one month after her arrest and transfer to Kerman prison.

Parvin Mohktare has no history of civil or political activism; she had only defended Kouhyar Goudarzi. Nevertheless, she was unlawfully arrested on August 1st, a day after her son’s arrest. Her charges and what transpired in court have not yet been officially announced. The Judge in possession of her case file has however made reference to the interviews Parvin Mokhtare gave [to the media and human rights groups] about her son’s imprisonment [last year].

In a recent meeting in prison with her family Parvin Mokhtare said that, during her interrogation sessions, she was accused of many crimes, including, “Acting against national security” and “Disturbing the public”.

Several days ago news was published on the Internet regarding Parvin Mokhtareh’s release from prison, however the news was proven to be false. Parvin Mokhtare is still detained in Kerman prison.

40 days ago human rights activist Kouhyar Goudarzi was kidnapped by the Iranian security agents.

Telephone contact and in-person visitation are the fundamental rights of a defendant, yet Kouhyar Goudarzi has been deprived of these rights. Judicial authorities have remained silent on the reason for his arrest and even the location of his detention. There are serious concerns regarding Kouhyar Goudarzi’s current condition and fate.

Source: Committee of Human Rights Reporters

تشکیل دادگاه پروین مخترع؛ بی خبری نگران کننده از وضعیت کوهیار گودرزی

دادگاه پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی در کرمان برگزار شده است

در حالی که بیش از یک ماه از بازداشت پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی و انتقال وی به زندان کرمان می گذرد، اخبار رسیده حاکی از آن است که روز سه شنبه ی گذشته وی به دادگاه انقلاب کرمان منتقل شده است

دادگاه پروین مخترع در شرایطی برگزار می شود که وی بدون داشتن هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی و اجتماعی و تنها به دلیل دفاع از کوهیار گودرزی، و یک روز پس از بازداشت فرزندش، به نحو غیرمتعارفی بازداشت و به زندان منتقل شد. هنوز اطلاعات دقیقی از اتهامات تفهیم شده و شرایط دادگاه در دست نیست اما قاضی رسیدگی کننده به پرونده، به مصاحبه های خانم مخترع در زمان بازداشت کوهیار گودرزی در سال گذشته اشاره کرده است

پیشتر پروین مخترع در ملاقات با خانواده خود گفته بود که در طی مراحل بازجویی، اتهامات زیادی از جمله اقدام علیه امنیت ملی و تشویش اذهان عمومی به وی تفهیم شده است

گفتنی است که در روزهای گذشته اخباری مبنی بر آزادی پروین مخترع از زندان کرمان منتشر شده بود که صحت نداشته است و خانم مخترع همچنان در زندان کرمان نگهداری می شوند

در حالی که کوهیار گودرزی از چهل روز پیش به شکل غیرقانونی و غیرمتعارفی توسط ماموران امنیتی ربوده شده است، کماکان سکوت مقامات قضایی در خصوص دلایل بازداشت و مکان نگهداری او ادامه دارد و این امر نگرانی ها نسبت به وضعیت کوهیار گودرزی و سرنوشت او را افزایش داده است. این در حالی است که برخورداری از حق تماس تلفنی و ملاقات از حقوق اولیه متهمین است و عدم تماس تلفنی و سکوت مقامات قضایی و امنیتی، نگرانی های جدی در مورد سلامتی و سرنوشت کوهیار گودرزی ایجاد کرده است

منبع فارسی: کمیته گزارشگران حقوق بشر

Iran must immediately free Abdolfattah Soltani, a prominent human rights lawyer rearrested at the weekend after spending months behind bars between 2005 and 2009, Amnesty International said on Monday.

Soltani, a co-founder of the Centre for Human Rights Defenders along with Nobel Laureate Shirin Ebadi and others, was arrested Saturday at a prosecutor’s office in Tehran, the London-based rights watchdog said.

His wife said that four security officials then escorted him to his home, where they confiscated computers and documents before taking him away, Amnesty added.

“Abdolfattah Soltani is one of the bravest human rights defenders in Iran. He has represented defendants in some of the most controversial human rights cases for over a decade, refusing to bow to pressure from the Iranian authorities,” said Malcolm Smart, Amnesty’s Middle East and North Africa director.

“Now he is again paying the price for that commitment,” he said in a statement.

The Ebadi centre is an outspoken critic of the human rights situation in Iran and has defended scores of prisoners of conscience, student activists and dissidents in recent years.

It has come under mounting pressure since its office was shut down in a police raid in December 2008.

Soltani, previously recognised by Amnesty as a prisoner of conscience detained solely for his work, has been arrested several times in the past.

In 2005, he spent seven months behind bars, but was eventually acquitted of all charges, Amnesty said.

He also spent two months in detention in 2009, a week after the June 12 presidential polls, won by hardline incumbent Mahmoud Ahmadinejad amid opposition allegations of fraud.

In 2008, the German city of Nuremberg gave Soltani a prestigious human rights award, but he was prevented from traveling there by an Iranian ban.

Ebadi, the 2003 Nobel peace prize winner, who is currently outside Iran, has called for a fresh election under UN surveillance to end violence in Iran and urged UN Secretary General Ban Ki-moon to visit the Islamic republic.

She has also urged Iranian authorities to halt the “show trials” of political opponents, release detainees, end censorship and compensate victims of government violence.

Source: AFP

عفو بین‌الملل: ایران باید عبدالفتاح سلطانی را فورأ آزاد کند

سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌ای خواهان آزادی فوری عبدالفتاح سلطانی، وکیل زندانی در ایران شد

عفو بین‌الملل در بیانیه خود ضمن اشاره به نقش عبدالفتاح سلطانی در کنار شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل در بنیان‌گذاری کانون مدافعان حقوق بشر، نوشته است: «همسر عبدالفتاح سلطانی به رسانه‌ها گفته است که چهار مأمور امنیتی همراه همسرش به خانه‌ آمده‌ و پیش از بازداشت رایانه‌ها و اسنادی را ضبط کرده‌اند

مالکوم اسمارت، مسئول بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در سازمان عفو بین‌الملل با تأکید بر این‌که «عبدالفتاح سلطانی یکی از دلیرترین مدافعان حقوق بشر در ایران است»، می‌گوید: «او با رد تمکین به فشارهای مقامات حکومتی ایران، بیش از یک دهه وکالت پرونده متهمانی را بر عهده گرفته است که در برخی موارد از چالش‌برانگیزترین نمونه‌های حقوق بشری بوده‌اند

مالکوم اسمارت می‌افزاید: «او اکنون بار دیگر بهای فعالیت‌های متعهدانه خود را می‌پردازد

عبدالفتاح سلطانی روز شنبه ۱۹ شهریورماه جاری بازداشت گردید و هنوز از دلیل دستگیری این وکیل دادگستری و محل بازداشت وی اطلاعی در دست نیست

مالکوم اسمارت، مسئول بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در عفو بین‌الملل: ادامه آزار و اذیت و دستگیری وکلا در ایران کاملأ غیر قابل قبول است

عبدالفتاح سلطانی یک بار نیز در ۲۷ خردادماه سال ۱۳۸۸ در جریان رویدادهای پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در دفتر کار خود بازداشت شد. وی سرانجام پس از مدت بیش از ۷۰ روز بازداشت که ۱۷ روز را آن را در زندان انفرادی به سر برد، با قرار وثیقه ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد

مقامات قضایی وی را متهم به «تشکیک در انتخابات، تبلیغ علیه نظام و تشکیل گروه برای اقدام علیه امنیت ملی» کرده‌ بودند

سلطانی در دوران حکومت پهلوی و همچنین پس از استقرار جمهوری اسلامی، چندین بار به دلیل فعالیت‌های سیاسی و حرفه‌ای خود بازداشت شده است. این وکیل دادگستری در سال ۱۳۶۰ به مدت چند ماه و در سال ۱۳۸۱ هنگامی که وکالت پرونده ملی ـ مذهبی‌ها را بر عهده داشت به مدت چهار ماه دستگیر شد

وی همچنین در تاریخ شنبه هشتم مردادماه سال ۱۳۸۴ نیز بازداشت شد که پس از تحمل ۲۲۶ روز زندان آزاد گردید

سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه خود با اشاره به این‌که در گذشته عبدالفتاح سلطانی را به‌عنوان یک زندانی عقیدتی به رسمیت شناخته، آورده است: «(او) صرفأ به‌خاطر فعالیت خود به‌عنوان یک وکیل و در دفاع از حقوق بشر بازداشت شده است

عفو بین‌الملل همچنین به فشارهای حکومت ایران بر وکلا پرداخته و در این رابطه به بستن دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، بازداشت محمد سیف‌زاده، وکیل دادگستری و از بنیان‌گذاران این کانون؛ حکم سنگین ۱۱ سال زندان برای نسرین ستوده، وکیل، فعال حقوق زنان و عضو دیگر کانون مدافعان حقوق بشر؛ بازداشت جاوید هوتن کیان، وکیل سکینه محمدی؛ و دستگیری مصطفی دانشجو، وکیل دراویش گنابادی؛ اشاره کرده است

مالکوم اسمارت در این‌باره می‌گوید: «ادامه آزار و اذیت و دستگیری وکلا در ایران کاملأ غیر قابل قبول است

وی می‌افزاید: «چنین اقداماتی نه تنها به‌طور مستقیم حقوق وکلا را نقض می‌کند بلکه موکلان آنان را نیز برای یافتن وکیلی که هم‌طراز آنان باشد به‌طور فزاینده‌ای تحت فشار قرار می‌دهد

عبدالفتاح سلطانی تا کنون وکالت بسیاری از پرونده‌های حقوق بشری را بر عهده داشته است. علی افشاری، اکبر گنجی، هاله اسفندیاری، سهیل آصفی، کاظم شکری، خانواده زهرا کاظمی، خانواده زهرا بنی یعقوب، بسیاری از نیروهای ملی مذهبی از جمله موکلان وی بودند

«پرونده نشریات صبح امروز و یاس نو»، «پرونده اخراج پنجاه تن از کارگران شرکت واحد»، «پرونده معلمان» و ده‌ها پرونده دانشجویی نیز از پرونده‌هایی هستند که وی وکالت آن‌ها را بر عهده داشته است

عبدالفتاح سلطانی در آذر ماه سال ۱۳۸۷ برنده جایزه حقوق بشر دفتر حقوق بشر نورنبرگ آلمان شد اما به دلیل ممنوع‌الخروجی، موفق به شرکت در مراسم اهدای این جایزه نگردید و معصومه دهقانی همسرش جایزه را از طرف وی دریافت کرد

معصومه دهقانی نیز ۱۴ تیرماه سال جاری به مدت پنج روز بازداشت بود و با قرار وثیقه آزاد شد. پرونده وی همچنان باز است و حکمی برای آن صادر نشده است

منبع فارسی: موج سبز

On 10 September, Abdolfattah Soltani, human rights lawyer and a founding member of the Defenders of Human Rights Center was arrested. Soltani’s wife, Massoumeh Dehghan, told the International Campaign for Human Rights in Iran that security forces also illegally entered his offices, and confiscated several of his personal and family documents.

“Four men went to my husband’s legal offices. The offices were closed at the time, so they broke the lock and entered. After inspecting the premises, they went to the Revolutionary Court and arrested my husband, who was at the courts to review the case file of one of his clients. They then came to our home with my husband and inspected our entire house. They took CDs, papers, and documents. They took an unopened Shahram Nazeri music CD, which clearly indicated what was inside. They even took some video CDs of family gatherings and our children’s celebrations,” said Dehghan.

“I told the forces: ‘At least show me what you are taking with you.’ But they said: ‘You are not allowed to see.’ I asked them: ‘What are Mr. Soltani’s charges?’ They said: ‘Mr. Soltani himself knows his charges and he knows that we are allowed to search [the home].’ They took several bags full of CDs, documents, and papers belonging to myself, my children, and my husband, and said I should go to Evin Prison Court to get them back.”

“They came at 1:30 p.m. and they left the home at 4:00 p.m. along with Mr. Soltani and the things they were taking. Then they went back to my husband’s legal offices. This time the office was open and the secretary opened the door for them. They took the computers and the case files with them,” Dehghan added. “I don’t know what his charges are or where they took him.”

Abdolfattah Soltani has represented several political and human rights activists, including Akbar Ghanji, Zahra Kazemi, Zahra Baniyaghoub, and Haleh Esfandiari. He was first arrested in 2009 and released after two months.

Source: International Campaign for Human Rights

همسر عبدالفتاح سلطانی : ماموران قفل در دفتر وکالت را شکسته و هر چه پرونده بوده با خود برده اند

عبدالفتاح سلطانی ، وکیل دادگستری و از هیات موسسان کانون مدافعان حقوق بشر عصر روز شنبه ۱۹ شهریور ماه بازداشت شد. همسر این وکیل دادگستری به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که بازداشت او همراه با ورود غیر قانونی ماموران به دفتر وکالتش، بازرسی ساعت ها دفتر و منزل شخصی این وکیل و ضبط بسیاری از مدارک شخصی خود و خانواده اش بوده است

معصومه دهقان، همسر عبدالفتاح سلطانی در خصوص ورود غیرقانونی ماموران امنیتی به دفتر وکالت همسرش به کمپین بین اللملی حقوق بشر در ایران گفت: « چهار مامور ابتدا ظهر به دفتر وکالت همسرم می روند که چون دفتر هنوز باز نشده بوده آنها قفل در را می شکنند و وارد می شوند، پس از بازرسی آنجا به دادگاه انقلاب می روند و همسرم را که در آنجا مشغول خواندن پرونده یکی از موکلانش بوده است بازداشت می کنند . بعد همراه با همسرم به خانه آمدند و تمام وسایل خانه را بازرسی کردند. آنها هر چه سی دی و کاغذ و مدارک بود با خود برداشتند. حتی سی دی شهرام ناظری که مثلا هنوز باز نشده بود و معلوم بود که داخل آن چیست را هم با خودشان بردند. حتی سی دی های خانوادگی که بچه هایم از جشن ها و مراسم خانوادگی فیلم گرفته بودند آنها را هم با خود بردند

معصومه دهقان گفت:« به ماموران گفتم حداقل به من نشان بدهید که چه چیزهای را با خودتان می برید که آنها گفتند شما حق ندارید ببینید. گفتم اتهام آقای سلطانی چیست، گفتند خود آقای سلطانی اتهامشان را می دادنند و می دانند که ما اجازه گشتن داریم. چند کیسه پر از سی دی و مدارک و کاغذ را که متعلق به من ، بچه ها و همسرم بود با خودشان بردند و گفتند برای گرفتنش به دادسرای اوین مراجعه کنم

معصومه دهقان افزود:« آنها حوالی ساعت یک و نیم بعد از ظهر به منزل آمدند و ساعت ۴ عصر همراه با آقای سلطانی و و سایل خانه را ترک کردند بعد دوباره به دفتر وکالت همسرم رفته اند که این بار دفتر باز بوده و منشی در را برایشان باز می کند.آنها کامپیوتر و پرونده های دفتر را هم با خود می برند.» معصومه دهقان با اظهار بی اطلاعی از وضعیت همسرش گفت:« نمی دانم که اتهامش چیست و کجا او را بردند

آقای سلطانی وکیل بسیاری از پرونده‌های سیاسی و حقوق بشری را در پرونده کاری خود دارد که از آن جمله می توان به پرونده‌های اکبر گنجی، زهرا کاظمی، زهرا بنی یعقوب و هاله اسفندیاری اشاره کرد. او در سال ۱۳۸۸ نیز بازداشت شده بود که پس از تحمل بیش از دو ماه حبس از زندان آزاد شد

منبع فارسی: کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران

In a letter to Ahmad Shaheed, the United Nations Special Rapporteur for Human Rights in Iran, Dr. Mohammad Maleki, the first president of Tehran University after the Islamic revolution, declared that he is ready to reveal the crimes he has witnessed over the past 32 years in Iran. Maleki was recently summoned to appear before the court.

“I am ready to reveal the facts I have witnessed in the Velayat-e Faghih prisons and pay the price for it.”

An excerpt of the letter: “I am one of tens of thousands of Iranians whose human rights have been frequently violated by the authoritarian and despotic rulers of the Islamic Republic of Iran over the past 32 years, and I have witnessed many crimes in Iranian prisons.”

The retired university professor added, “I shall testify how, during the 1980s, each night after being severely tortured, young prisoners and students, both male and female, were taken for execution by tens or hundreds. They walked toward their destiny while singing chants along the way.”

Dr. Maleki mentioned instances of torture in the Islamic Republic prisons and said: “During this period I was treated in the cruelest ways possible, including: being lashed with a cable wire on the soles of my feet and other parts of my body; being hung from the ceiling; my head being smashed against the wall; and being punched and kicked, which led to my blindness in the left eye and my right wrist to break…and all other kinds of torture. The signs of some of these tortures are still evident on my body.”

Below is the full text of the letter
(you can help Dr. Maleki get his voice heard by forwarding his translated letter to Ahmed Shaheed. Please find the contact details at the end of the letter):

In the Name of God

Dear Dr. Ahmed Shaheed,

I wish you success in your great and humanitarian undertaking. I am Dr. Mohammad Maleki, a retired university professor and the first President of the University of Tehran after the Islamic revolution. Based on my personal experience, I want to inform you of some of the egregious violations of human rights in my country, Iran, with the hope that it may be a step toward freeing my nation from so much atrocity, corruption, and cruelty by its rulers.

My dear brother, Mr. Shaheed,

I am one of tens of thousands of Iranians whose human rights have been frequently violated by the authoritarian and despotic rulers of the Islamic Republic of Iran over the past 32 years, and I have witnessed many crimes in Iranian prisons. Here I will mention some of them.

In 1979, following the victory of the Islamic revolution, and after being appointed as the President of the University of Tehran, I used all my resources to implement one of the aims of the revolution: managing the university and its colleges by a council composed of professors, students, and staff selected through a democratic election. However, the ruling system, which had assumed control over all affairs in the country, did not favor this plan. Finally, in a coup called the “Cultural Revolution”, [the ruling system] attacked the universities and murdered some students and injured or arrested some others and closed the universities. They arrested many of the protesting students and, after severe torture, executed them. The Management Council of the University of Tehran and the Supreme Council of the university, which administered the university, opposed this action. But instead of responding to the opposition, the ruling system arrested some of [the members], including me. For opposing the decree of the leader (Ayatollah Khomeini) [we were] sent to prison. In an illegal court, I was tried in the absence of a lawyer and was first sentenced to death and then to 10 years in prison. During this period I was treated in the cruelest ways possible, including: being lashed with a cable wire on the soles of my feet and other parts of my body; being hung from the ceiling; my head being smashed against the wall; and being punched and kicked, which led to my blindness in the left eye and my right wrist to break…and all other kinds of torture. The signs of some of these tortures are still evident on my body. After five years I was released, but for months I had to introduce myself to the Prosecutor once every few days in order to be interrogated, which was itself a type of torture.

In the year 2000, I was arrested again along with tens of national-religious activists and charged with “Subversion”. I was imprisoned for six months in one of the most horrific prisons [Eshratabad] operated by the IRGC.  [I was held in a] solitary confinement cell measuring 1 X 2 meters. According to jurists and and psychologists, [this method of isolation] is called “white torture”. After enduring about seven months of imprisonment (white torture) I was released for trial. In an illegal closed court session I was sentenced to seven years of suspended imprisonment.

On August 22, 2009, while I was suffering from prostate cancer, heart arrhythmia and high blood pressure and was passing chemotherapy sessions and also suffered from a heart condition and frequent syncope, in the early morning some Ministry of Intelligence agents rushed into my home and, after inspecting the house and confiscating many of my books, transferred me directly from my sickbed to the Ministry of Intelligence ward (209) in Evin prison. I was held in solitary confinement for three months. In the interrogation sessions, they insulted and humiliated me in all ways possible, and just because of my critical writings and speeches, accused me of Moharebeh (enmity with and waging war against God) and insulting Khomeini and Khamenei (the leaders of the Islamic Republic). Finally, after 191 days of imprisonment, due to my critical health condition for which I had been transferred to the hospital several times, they granted me a sick leave so that my chemotherapy sessions may continue and the surgery for implanting a pacemaker be performed.

Recently, I was summoned to appear before the closed court, which is against the laws of the Islamic Republic, so that the verdict of the judge may be issued. Presently I spend the hard and excruciating days waiting for my sentence. I am an ailing 78-year-old man; however, I am ready for any sentence because my goal has been, is, and will be to struggle against tyranny and despotism of the ruling system in Iran. I rely on God and the people and I am not afraid of any retribution. My wish is to meet you and reveal some facts about the oppression of this nation and what has happened in Iran during the past three decades.

Dear Dr. Shaheed,

I shall testify how during the 1980′s, each night after being severely tortured, young prisoners and students, both male and female, were taken for execution in tens or hundreds;. They walked toward their destiny while singing chants along the way. I am ready to reveal the facts I have witnessed in the Velayat-e Faghih prisons and pay the price for it.

Finally, as an Iranian, I wish you success in your task. And I assure you that God is on your side. I am looking forward to meeting you.

Best regards,

Dr. Mohammad Maleki
Suspended political prisoner and former president of the University of Tehran
September, 2011

Source: P2E

نامه به احمد شهید

جناب آقای دکتر احمد شهید

با سلام و ارادت و آرزوی موفقیت بخاطر کارسترگ و انساندوستانه ای که پذیرفته اید.

من دکتر محمدملکی استاد بازنشسته دانشگاه و نخستین رئیس دانشگاه تهران پس از انقلاب میخواستم بر اساس تجربیات شخصی ام، شمه ای از آنچه در مسیر نقض فاحش حقوق بشر در کشورم ایران می گذرد را جهت اطلاع بیشتر شما به عرضتان برسانم تا شاید گامی باشد جهت نجات ملتم از این همه ظلم و فساد و بیرحمی حاکمان در حق یک ملت مظلوم .

برادرم؛ آقای شهید

من هم یکی از ده ها هزار نفری بودم که در مدت 32 سال حکومت جمهوری اسلامی ایران بارها و بارها حقوق انسانی ام از سوی حاکمان قدرت طلب و استبدادی نقض شده و شاهد بسیاری جنایت ها در زندانهای ایران بوده ام که به گوشه ای از آنها اشاره می کنم .

در سال 1357 بعد از پیروزی انقلاب و پس از برگزیده شدنم به ریاست دانشگاه تهران، برای پیاده کردن یکی از اهداف انقلاب، تمام توانم را بکار بردم تا دانشگاه و دانشکده ها به وسیله شورائی مرکب از استادان، دانشجویان و کارمندان که در یک انتخابات کاملا دموکراتیک انتخاب می شدند، اداره گردد. اینکار به مزاق حاکمیتی که همه امور کشور را در دست گرفته بود خوش نیامد تا بالاخره با یک کودتا به نام “انقلاب فرهنگی”، با حمله به دانشگاهها و کشتار تعدادی از دانشجویان همراه با مجروح کردن و دستگیری جمعی از آنها، دانشگاهها را بستند و تعداد زیادی از دانشگاهیان معترض را دستگیر و پس از شکنجه های فراوان اعدام نمودند. شورای مدیریت دانشگاه تهران و شورای عالی دانشگاه که کار اداره دانشگاه را به عهده داشتند با این امر به مخالفت برخاستند، ولی حاکمیت به جای پاسخگوئی به آنها تعدادی از آنها از جمله اینجانب را دستگیر و به بهانه مخالفت با امر رهبری (آیت الله خمینی) روانه زندانها نمودند. در یک دادگاه غیر قانونی بدون حضور وکیل محاکمه شدم و ابتدا به اعدام و سپس به 10 سال زندان محکوم گردیدم . در این مدت با بیرحمانه ترین رفتار از جمله زدن کابل به کف پا و سایر نقاط بدنم، آویزان کردن از سقف، کوبیدن سر به دیوار، زدن مشت و لگد که منجر به نابینائی چشم چپم و شکستگی استخوان مچ دست راستم شد و انواع شکنجه ها مواجه بودم. آثار بعضی از آن شکنجه ها هنوز روی بدنم باقیست. بعد از 5 سال ظاهرا از زندان آزاد شدم ولی ماهها باید هر چند روز یکبار خودم را به دادستانی معرفی می کردم تا مورد بازجوئی که خود نوعی شکنجه بود قرار می گرفتم .

در سال 1379 باتفاق دهها فعال ملی ـ مذهبی به بهانه “براندازی” مجددا دستگیر و مدت 6 ماه در یکی از مخوف ترین زندانهای سپاه (عشرت آباد) در سلولهای انفرادی (1متر در 2متر) زندانی شدم؛ سلولهائی که بنا به گفته حقوق دانان و روان پزشکان، زندانی بودن در آنها را “شکنجه سفید” می نامند. پس از حدود 7 ماه تحمل زندان (شکنجه سفید) برای محاکمه آزاد شدم و در یک دادگاه غیرعلنی و غیرقانونی محکوم به 7 سال زندان تعلیقی گردیدم.

در 31 مرداد سال 1388 و درحالیکه دچار بیماری سرطان پروستات و بیماری قلبی آریتمی و فشارخون بودم و دوران شیمی درمانی را می گذراندم و از ناراحتی قلبی و سنکپ های مرتب رنج می بردم، در ساعات اولیه روز عده ای از مامورین وزارت اطلاعات به منزلم هجوم آوردند و من را بعد از بازرسی خانه و مصادره تعداد زیادی از کتابهایم، از بستر بیماری مستقیم به زندان اوین، بند مربوط به وزارت اطلاعات (بند209)، بردند و در سلول انفرادی به مدت 3 ماه زندانی شدم. در بازجوئی ها انواع توهین و تحقیر را در حقم روا داشتند و تنها بدلیل نوشته ها و گفته های انتقادی ام، به من اتهام محاربه و توهین به آقایان خمینی و خامنه ای (رهبران جمهوری اسلامی) وارد ساختند. نهایتا پس از 191 روز زندانی شدن، بعلت شدت بیماری که در اثر آن چند بار به بیمارستان منتقل شدم به من مرخصی استعلاجی دادند تا شیمی درمانی ادامه یابد و عمل نصب دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب انجام شود . اخیرا برای محاکمه به دادگاه غیر علنی که خلاف بر قوانین خود جمهوری اسلامی است احضار شدم تا حکم قاضی صادر گردد و فعلا روزهای بسیار سخت و شکنجه گونه زیر حکم بودن را می گذرانم. من پیرمردی 78 ساله و بیمار هستم ولی برای تحمل هر حکمی آماده هستم زیرا هدفم مبارزه با ظلم و بیدادگری حاکمان و قدرت بدستان ایران بوده و هست و خواهد بود. به خدا و خلق تکیه دارم و از هیچ عقوبتی ترس ندارم و آرزویم ملاقات با شما و بیان حقایقی است از آنچه در 3 دهه اخیر در ایران گذشته و ظلمی که بر این ملت روا رفته است.

جناب آقای دکتر شهید؛

من شهادت خواهم داد که در دهه 60 شمسی چگونه زندانیان جوان و دانشجویان اعم از زن و مرد را پس از شکنجه بسیار، ده ده و صد صد هر شب برای اعدام می بردند و آنها به سوی سرنوشت می رفتند و در راه سرود می خواندند. حاضرم حقایقی را که خود شاهد آنها در زندانهای نظام ولائی بوده ام را برایتان ذکر کنم و پای هزینه آن نیز بایستم.

در پایان بنام یک ایرانی آرزو میکنم که در کارتان موفق باشید. مطمئن باشید خدا یار شماست

ارادتمند و به امید دیدار ـ دکتر محمد ملکی

زندانی سیاسی در تعلیق و استاد بازنشسته دانشگاه تهران

منبع فارسی: روزآنلاین

Human Rights Watch has condemned the arrest of protesters in various Iranian cities who were demanding government action to stop the drying of Lake Oroumiyeh.

In a statement, the rights organization urged the Islamic Republic government to allow peaceful demonstrations against government policies that may be accelerating the ebbing of the lake in Western Azerbaijan province. The group calls for the “release of people arrested for exercising their right to assemble or speak out against the government.”

On August 27 and September 3, protesters gathered in Tabriz and Oroumiyeh calling for action to preserve the lake, where water levels are rapidly falling.

Yashar Hakkakpour, the public relations officer for the Association for the Defense of Azerbaijani Political Prisoners in Iran, spoke to Zamaneh about the September 3 protests, saying: “Oroumiyeh protests were received with great violence and some protesters were even shot at.”

He added that a significant number of protesters were arrested, including one who was bleeding badly after anti-riot police beat him with batons.

Joe Stork, the deputy Middle East director at Human Rights Watch, said: “This latest round of arrests shows how intolerant Iranian authorities are toward any form of public criticism.” He added that the detained residents of Azerbaijan should be released because “they appear to have been arrested solely for gathering peacefully.”

The Fars news agency has linked the gathering in Tabriz to ethnic separatist movements.

The authorities first arrested about 30 people at a private gathering in Tabriz. The guests had gathered for iftar, the breaking of the fast of the Muslim month of Ramadan. Human Rights Watch reports that, according to family members, none of those detainees has been released yet.

In Oroumiyeh on September 3, about 300 people reportedly were arrested, and dozens have been released so far.

Human Rights Watch reports that Iran has “for years rejected government responsibility for the drying up of the lake and has instead contended that global warming and other uncontrollable environmental factors are at play.”

Following the protests, on September 5, the Iranian Parliament finally announced that it has approved a $95-million budget to divert water from the Aras and Kurdistan Rivers into Lake Oroumiyeh. According to Human Rights Watch: “Local activists have largely dismissed the measure as a disingenuous face-saving measure, and there are reports that more demonstrations have been planned.”

Stork condemned the Iranian government’s lack of tolerance for anti-government protests and advised the Islamic Republic authorities that: “Instead of criticizing protesters for not getting proper permission for previous protests, [they] should free all those arrested for demonstrating peacefully and allow them to participate in future protests.”

Source: Radio Zamaneh

انتقاد دید‌ه‌بان حقوق بشر از بازداشت معترضان به وضعیت دریاچه ارومیه

سازمان دید‌ه‌بان حقوق بشر با انتشار اطلاعیه‌ای از بازداشت معترضان به وضعیت دریاچه ارومیه در شهرهای مختلف ایران انتقاده کرد

این سازمان مدافع حقوق بشر در اطلاعیه‌ای که روز گذشته ۱۹ شهریور ماه منتشر کرده، نوشته است: «مقامات ایرانی باید به اعتراضات مسالمت‏آمیز مردم علیه سیاست‌های دولت که ممکن است روند خشک شدن دریاچه ارومیه، در استان آذربایجان غربی، را سرعت بخشد اجازه برگزاری بدهند و همه افرادی را که به دلیل احقاق حق خود در برگزاری تجمعات و اظهار نظر علیه دولت دستگیر شده‌اند، آزاد کنند

در روزهای ۲۷ اوت و سوم سپتامبر شهرهای تبریز و ارومیه شاهد تجمع معترضان به وضعیت دریاچه ارومیه بود

پیش‌تر یاشار حکاک‌پور، مسئول روابط عمومی انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ) در رابطه با اعتراضات روز سوم سپتامبر به زمانه گفته بود: «تظاهرات ارومیه با خشونت بسیار زیادی روبرو بوده و به سوی تعدادی از معترضان شلیک شده است

به گفته یاشار حکاک‌پور، علاوه بر بازداشت شمار چشمگیری از معترضان، یک نفر از تظاهرکنندگان در جلو بازار تربیت شهر ارومیه که بر اثر اصابت باتوم دچار خونریزی شدید شده بود، پلیس ضد شورش به همان حالت وی را با خود برده است

جو استورک، معاون بخش خاور میانه دیده‌بان حقوق بشر گفته است: «بازداشت‌های اخیر نشان دهنده بی‌تحملی شدید مقامات ایرانی نسبت به هر نوع انتقاد عمومی است

وی خواستار آزادی شرکت‌کنندگان در تجمعات صلح‌آمیز اخیر در آذرباییجان شده و افزوده است: «اگر دولت شواهد معتبری در دست دارد که نشان می‌‏دهد معترضان دست به خشونت زده‌اند باید آن‌ها را تفهیم اتهام و در غیر این صورت آزاد کند

جو استورک:بار‌ها و بار‌ها مقامات ایرانی در آذربایجان ایران و نقاط دیگر کشور نشان داده‌اند که آنان آمادگی تحمل اعتراضات ضد دولتی را ندارند

خبرگزاری فارس تجمع شهر تبریز را به جریانات «قوم‌گرا» نسبت داده بود

پیش از آغاز اعتراضات در شهرهای ارومیه و تبریز ۳۰ تن از فعالان مدنی در قوم‌تپه تبریز در یک مراسم افطاری بازداشت شدند.گفته می‌شود، این بازداشت‌شدگان از فعالان مدنی سر‌شناس آذربایجان هستند و تاکنون در بازداشت به سر می‌برند

فعالان محلی به دیده‌بان حقوق بشر گفته‌اند، حدود ۳۰۰ تظاهرکننده تنها در شهر ارومیه دستگیر شدند، اما ده‏‌ها تن از آنان تاکنون آزاد شده‌اند

طبق اطلاعیه دیدبان حقوق بشر، «مقامات و نشریات طرفدار دولت سال‌ها است هرنوع مسئولیت دولت را در خشک شدن دریاچه ارومیه تکذیب کرده و ادعا دارند که گرم شدن زمین و سایر عوامل غیر قابل کنترل محیطی در خشک شدن آن دریاچه نقش دارند

در پی اعتراضات اخیر به وضعیت دریاچه ارومیه، ۹۵۰میلیارد تومان (معادل ۹۰۰میلیون دلار) به پیش‌گیری از خشک شدن این دریاچه اختصاص داده شد

محمد جواد محمدی‌زاده، رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست گفته، این بودجه برای انتقال آب رودخانه‌های ارس و کردستان به دریاچه ارومیه درنظر گرفته شده است

فعالان محلی آذربایجان در رابطه با اختصاص این بودجه به دیده‌بان حقوق بشر گفته‌اند: «در مجموع این اقدام را ژستی ریاکارانه جهت اعاده حیثیت برباد رفته دولت در این مورد می‌دانند

جو استورک تاکید کرده است: «بار‌ها و بار‌ها مقامات ایرانی در آذربایجان ایران و نقاط دیگر کشور نشان داده‌اند که آنان آمادگی تحمل اعتراضات ضد دولتی را ندارند. به جای انتقاد از معترضان برای عدم اخذ مجوز، مقامات باید همه کسانی را که به خاطر شرکت در تظاهرات صلح‌آمیز دستگیر شده‌اند، آزاد کنند و اجازه بدهند تا آنان در تجمعات اعتراضی آینده شرکت کنند

منبع فارسی: موج سبز