Tehran, May 28 – Inmates of a prison cellblock in Karaj known as the “Doghouse” are harassed and tortured; their hands, feet or jaws sometimes broken in brutal treatment by the head of the unit, where they are sent for protesting, Iran Focus has learnt.

Saman Mohammadian and Mohsen Bigvand, two of the Gohardasht Prison inmates in question, are currently hospitalised in the infirmary, and more than a dozen are in solitary confinement, according to human rights and democracy activists in Iran.

Another of the many Doghouse prisoners tortured is Bahram Tasviri, a 30-year-old who has been jailed for six years. Tasviri was thrown in solitary for five days about six weeks ago after protesting insults by Yusefi, a prison official, against his family.

Tasviri requested to call his family but prison officials refused. According to the reports, the Doghouse head, Hassan Akharian, called Tasviri’s mother and told her that her son had passed away and his body was in the hospital for them to collect for burial. Tasviri’s mother had a heart attack and was hospitalised after hearing this news.

Akharian then told Tasviri that his mother had been hospitalised. Tasviri asked to call his family and again he was denied the phone call. This is while his five days in solitary had ended and he was going into the seventh day. But prison officials refused to take him out of solitary. He then asked to see the prison warden, but this request was refused as well. Finally to end the intolerable condition in which he was kept, Tasviri immolated himself. Prison guards stormed his cell and sprayed pepper gas in his eyes and beat him in the face and head with clubs.

Tasviri was taken to another cell used for torturing prisoners while his body was burned. He was shackled and blindfolded and tortured for a long time with clubs. His hands and feet broke as a result. Then he was stripped and sodomised with clubs by Mirza Aqayi, the officer in charge, and two guards named Yusefi and Shirkhani. This defenceless prisoner passed out as a result of the torture and the guards splashed water in his face until he came to and repeated the sexual torture. All the tortures were carried out under the supervision of Hassan Akharian.

Tasviri was then taken back to the solitary cell. He was stripped and left without any covering or blankets on the cement floor of the cell which was dampened by prison guards. Tasviri was kept in this condition for one month with a broken hand and foot and while his body was injured, bruised and bloody. His feet became infected after a while and he went into a coma and prison guards were forced to take him to the infirmary. The infirmary at first refused to take him in because he was near death and did not want to take his responsibility. Finally Dr. Razavi took him in and after he became conscious, told prison officials that he needed an urgent surgery. But Akharian refused and threw him in solitary again until after two days, he was taken for an operation because of pressure from the infirmary.

The Tasviri family filed a suit against the crimes committed against their son in prison and Bahram Tasviri also filed a complaint to the prison inspection department. A person by the name of Reza Torabian has threatened him that if he does not take back his complaint, he will have to face the consequences. There is a chance he will be killed in prison.

On Saturday and Sunday, Akharian beat Tasviri again in front of other prisoners with a baton, trying to pressure him into taking back his complaint.

Other prisoners have the same situation and a number of them are still in solitary. They are Ahmad Ashkan, Reza Jalaleh, Majid Afshar, Mohsen Bigvand, Taqi Nazari, Mehdi Surani (his jaw broke as a result of the tortures and he is in solitary), Qeisar Ismaili, Majid Mahmoudi, Naser Quchanlou, Hossein Karimi, Hamid Ashki, Shir-Mohammad Mohammadi and Hassan Sharifi who has been kept in solitary for six months for no reason and is tortured on a daily basis.

Translated by Iran focus

جنایات هولناکی که در سلول های انفرادی (سگدونی) علیه زندانیان روی می دهد

بنابه گزارشات رسیده به “فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران” پرده برداشتن ازجنایاتی هولناک و غیر قابل تصور که علیه زندانیان بی دفاع در سلولهای انفرادی معروف به سگدونی در بند ۱ زندان گوهردشت بطور سازمان یافته و سیستماتیک روی میدهد.
زندانیان بی دفاع و اسیر که اکثر آنها جوانان هستند بدلیل اعتراض به برخوردها و رفتار های قرون وسطائی رئیس بند حسن آخریان که شکنجه گری بی رحم و جلادی به تمام معنا و همدستان او در این بند و در کل در زندان صورت می گیرد به شکنجه گاه منتقل می شوند. زندانیان بی دفاع به سلولها انفرادی معروف به سگدونی انتقال داده می شوند.

آنها را تحت شکنجه های وحشیانه قرار می دهند که منجر به شکسته شدن دست و پاهایشان می شود که تا به حال چند مورد آن گزارش شده است و در حال حاضر ۲ نفر از آنها در بهداری زندان گوهردشت کرج بستری هستند که به نام های سامان محمدیان و محسن بیگوند می باشند.عمل ضد بشری و جنایتکارانه که علیه تعداد زیادی از زندانیان بکار برده شده است تجاوز جنسی و یا استعمال باتون به زندانی بی دفاع در حالی که به آنها دست بند،پابند و چشم بند زده شده است و پس از شکنجه طولانی و شکستن پا و دستان آنها این شکنجه جنایتکارانه صورت می گیرد. تماس حسن آخریان با مادر یکی از زندانیان و اعلام فوت فرزندش و اینکه می تواند جسد وی را از بیمارستان تحویل بگیرید منجر به سکته قلبی و انتقال این مادر به بیمارستان شد. زندانیان در سلولهایی نگهداری می شوند که فاقد سرویس بهداشتی است و به آنها اجازه استفاده از سرویس بهداشتی داده نمی شود.آنها برای مدتی طولانی گاها تا چند هفته با این وضعیت مواجه هستند/عریان کردن زندانی و گرفتن پتو و تمام امکانات پوششی و مرطوب نگه داشتن کف سلول که سیمانی است و باید زندانی بر روی آن استراحت کند /قطع کامل داروهای زندانی برای مدت طولانی/به صورت روزانه مورد شکنجه قرار دادن زندانی با باتون و پاشیدن گاز فلفل و اشک آورد به درون سلول/پاشیدن محتویان کپسول آتش نشانی به صورت زندانی / توهین خانوادگی به زندانی/ زندانیانی که دست و پای انها شکسته شده است برای مدتی طولانی نگه داشتن در سلول تا دچار عفونت شدید شوند و حتی در آستانه مرگ قرار گیرند/قطع ارتباط کامل زندانی با خانواده و جهان خارج از سلول/ غذا دادن به زندانی در حد زنده ماندن/شکنجه زندانی بدلیل شکایت وی و یا خانواده اتش از شکنجه گران و گرفتن رضایت اجباری از او / قتل زندانیان در زیر شکنجه و اعلام علت آن بعنوان خودکشی و یا مصرف بیش از حد مواد مخدر و موارد متعدد دیگر.
یکی از ده ها زندانی که دچار چنین شرایط هولناکی در سلولهای انفرادی معروف به سگدونی شده است آقای بهرام تصویری ۳۰ ساله و ۶ سال است که در زندان در حالت بلاتکلیف بسر می برد. او در حدود ۶ هفته پیش به دلیل اعتراض به توهینهای خانوادگی پاسداربندی بنام یوسفی برای ۵ روز به سلول انفرادی منتقل می شود.آقای تصویری از آنها می خواهد که به او اجازه بدهند که با خانواده اش تماس بگیرد.اما آنها به او اجازه تماس با خانواده اش نمی دهند . حسن آخریان با خانواده این زندانی تماس می گیرد و به مادر آقای تصویری اطلاع میدهد که فرزندش فوت کرده است و جسد او در بیمارستان است و می تواند جسد او را تحویل بگیرید.مادرآقای تصویری وقتی این خبر را می شنود دچار سکته قلبی می شود و به بیمارستان انتقال می یابد.حسن آخریان بعد از اینکه متوجه می شود که مادر آقای تصویری دچار سکته قلبی شده است و در بیمارستا بستری می باشد به بهرام تصویری خبر سکته و بستری شدن ماردش را می دهد. آقای تصویر خواهان تماس با خانواده می شود و از طرفی ۵ روز سلول انفرادی او پایان یافته و به روز هفتم کشیده شده است اما از خارج کردن او از سلول انفرادی خوداری می کنند.او خواستار ملاقات با رئیس زندان می شود ولی به حرفهای او گوش فرا داده نمی شود. تا اینکه برای پایان دادن به شرایط سخت و طاقت فرسا اقدام به خودسوزی می کند.پاسداربندها به سلول او یورش می برند به چشمانش گاز فلفل و اشک آور می زنند و با باتون به سر و صورت او می کوبند .
زندانی بهرام تصویری بابدنی سوخته به سلولی که محل شکنجه زندانیان است برده می شود و به او دست بند،پابند و چشم بند می زنند و برای مدت طولانی اورا با باتون شکنجه می کنند در اثر این شکنجه ها دست و پای او را شکستند و سپس لباسهای او را از تنش خارج کردند. افسر کشیک فردی بنام میرزا آقایی و دو پاسداربند به نام های یوسفی و شیرخوانی باتون را به او استعمال می کنند. این زندانی بی دفاع در اثر این شکنجه بیهوش می شود و با ریختن آب بر روی او،وی را دوباره بهوش می آورند و شکنجه جنسی دوبار تکرار می شود.تمامی این شکنجه ها با حضور و شرکت حسن آخریان رئیس بند ۱ صورت می گیرد.
سپس زندانی بهرام تصویری به سلول انفرادی بازگردانده می شود.او را عریان می کنند و بدون داشتن پتو و یا هر پوشش دیگری بر روی کف سیمانی سلول رها می کنند و هر از چند گاهی کف سلول آب می ریزند.این زندانی بی دفاع در حالی که پاها و دستانش شکسته شده بود و بدنش مجروح و خونین بود به مدت یک ماه در آن شرایط به حال خود رها شده بود .شکستگی پای او دچار عفونت می شود و او به اغما فرو می رود و ناچارا وی را به بهداری زندان منتقل می کنند. بهداری زندان از تحویل گرفتن او برای مدتی خوداری می کند چونکه در آستانه مرگ قرار داشت و نمی خواست مسئولیت او را بپذیرد. نهایتا فردی بنام دکتر رضوی او را بستری می کند و پس از بهوش آمدن به آنها می گوید باید تحت عمل جراحی فوری قرار گیرد ولی حسن آخریان با عمل جراحی وی مخالفت می کند و او را به سلولهای انفرادی بازمی گرداند که با فشار پزشکان بهداری او بعد از دو روز تحت عمل جراحی قرار می گیرد.
خانواده آقای تصویری برای رسیدگی به جنایتی که علیه فرزندشان روا داشته شده شکایتی را تنظیم کرده اند و همچنین خود آقای بهرام تصویری به بازرسی زندان شکایت کرده است. فردی بنام رضا ترابیان او را تهدید کرده است که در صورت عدم رضایت عواقب وخیم آن را خواهد دید .و حتی احتمال قتل او در زندان وجود دارد.ترابیان می گوید پزشک قانونی به حرفهای تو و خانواده ات گوش نخواهد کرد و به حرفهای زندان گوش می دهد تو کی طی این مدت موارد زیادی را دیده ای.
در طی روزهای شنبه و یکشنبه حسن آخریان بدلیل شکایت کردن آقای تصویری و خانواده اش در مقابل چشمان سایر زندانیان او را برای مدت طولانی با باتون مورد شکنجه قرار داد. آخریان این زندانی را با شکنجه تحت فشار قرار داده است که باید رضایت بدهد و از شکایت خود منصرف شود.
زندانیان بی دفاع دیگری که با چنین شرایط مواجه شده اند و تعدادی از آنها هنوز در سلولهای انفرادی بسر می برند عبارتند از؛ احمد اشکان،رضا جلاله ،مجید افشار،محسن بیگوند ،نقی نظری،مهدی سورانی (در اثر شکنجه فکش را شکسته شده و در سلولهای انفرادی است)، قیصر اسماعیلی ،مجید محمودی،ناصر قوچان لو ،حسین کریمی،حمید اشکی ،شیر محمد محمدی،حسن شریفی،۶ ماه که بی جهت در سلولها انفرادی است و بصورت روزانه تحت شکنجه قرار دارد.